Wypadek w sali trampolin a czynniki wpływające na wysokość zadośćuczynienia

Wypadek w sali trampolin a czynniki wpływające na wysokość dochodzonego przez poszkodowanego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (przyczynienie się poszkodowanego do powstałej szkody).

W niniejszym artykule chcieliśmy wskazać, w jaki sposób przyczynienie się poszkodowanego do powstałej szkody wpływa na ostateczną wysokość świadczenia pieniężnego określonego w wyroku sądowym. Zadośćuczynienie to świadczenie przysługujące w przypadku tzw. szkód na osobie          o charakterze niemajątkowym. Rolą zadośćuczynienia jest kompensacja, czyli naprawienie krzywdy. Ma ono zatem stanowić pewnego rodzaju złagodzenie cierpień fizycznych i psychicznych poszkodowanego w wyniku wypadku w sali trampolin na skutek niefortunnego skoku. Kwestie zadośćuczynienia reguluje Kodeks cywilny (art. 445 k.c., art. 446 § 4 k.c. oraz art. 448 k.c.). Zadośćuczynienie jest zawsze związane z doznaną przez poszkodowanego krzywdą. Krzywda natomiast jest ujmowana w wymiarze niematerialnym. Krzywda oznacza cierpienie natury psychicznej bądź fizycznej jakiej doznał pokrzywdzony lub doznawał w okresie rekonwalescencji. Zadośćuczynienie nie wymaga wykazania przez poszkodowanego powstania jakichkolwiek strat czy uszczerbku      finansowego. O samym rozmiarze należnego poszkodowanemu zadośćuczynienia pieniężnego będzie decydować rozmiar owej krzywdy: stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność      i czas trwania, nieodwracalność następstw wypadku i inne podobne okoliczności. Z doświadczenia wiemy, że sąd w tym względzie opiera się na całokształcie okoliczności sprawy, nie wyłączając takich czynników, jak np. wiek poszkodowanego i postawę sprawcy. Zadośćuczynienie pieniężne obejmuje nie tylko trwałe, lecz przemijające zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, polegające na cierpieniach fizycznych ale i też psychicznych. Uszkodzenie ciała oznacza naruszenie integralności fizycznej pozostawiającej wyraźne ślady wewnętrze, ale i zewnętrzne. Rozstrój zdrowia wyraża się w innych postaciach zakłócenia w funkcjonowaniu poszczególnych organów, bez ich widocznego uszkodzenia, a także cierpień moralnych. To samo zdarzenie (uraz doznany w wyniku wypadku w parku trampolin) może wywołać zarówno uszkodzenie ciała, jak i rozstrój zdrowia.

Wielokrotnie jednak zdarza się, że z uwagi na brak zapewnienia wymogów bezpieczeństwa na sali trampolin, organizator zabawy nie może ponosić całkowitej winy za zaistniały wypadek. Wynika to z faktu, że zachowanie poszkodowanego może być rozpatrywane przez sąd w kontekście przyczynienia się do powstania szkody. Zapis ten uregulowany został w art. 362 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. Jak poszkodowany może przyczynić się do powstałej szkody? Naruszając reguły bezpieczeństwa, co więcej jego zachowanie musi przyczynić się do powstania lub  rozmiaru szkody. Zatem jeśli poszkodowany nie stosuje się do zasad bezpieczeństwa określonych        w regulaminie i w sposób niedozwolony korzysta z urządzeń sali trampolin i wykonuje skoki do basenu z gąbkami, w pozycji nieodpowiedniej, niezgodnej z regulaminem np. zamiast skakać na nogi, skacze na tzw. bombę i uderza plecami o podłoże, nie skacze stopniowo wg poziomów trudności a od razu skacze do basenu z gąbkami z najwyższego stopnia.

Tego rodzaju zachowania poszkodowanego lub podobne zwiększają powstałą u niego szkodę, mimo że sama szkoda powstaje z uwagi na brak zapewnienia wymogów bezpieczeństwa ze strony organizatora.

Potrzebujesz pomocy w prowadzeniu sprawy cywilnej? Jesteś przedsiębiorcą u którego w sali       zabaw lub sali trampolin miał miejsce wypadek, lub jesteś osobą poszkodowaną w wyniku wypadku? Napisz, zadzwoń a pomożemy poradzić Ci z zaistniałą sytuacją.